Urodzony (1938 r.) w południowo-włoskim mieście, jednym z najstarszych w Europie, od 1980 roku zgłębiałem kulturę i historię Słowian. Podróżowałem wzdłuż i wszerz Słowiańszczyzny, dziesiątki razy bywałem w Polsce, Rosji i na Ukrainie, ale także innych państwach Europy Środkowej i Wschodniej.

Nauczyłem się kilku języków regionu, którymi teraz posługuję się w mowie i piśmie, m.in. rosyjskiego, węgierskiego ale także rumuńskiego, tylko po to, by móc poznawać pochłaniające mnie zagadnienia z oryginalnych źródeł. Odczuwam wielki żal, że Słowianie i ich kultura, stanowiąc drugą liczebnie siłę na kontynencie, są w zasadzie zupełnie nieznani szerokiej europejskiej publiczności. Wraz z mą drugą, pochodzącą z Białorusi, żoną, zdecydowaliśmy oddać się temu zagadnieniu w pełnym wymiarze czasu i z jej pomocą zacząłem publikować artykuły i książki.

Moje studia prowadziłem we Włoszech, Niemczech oraz w Moskwie i choć historię zgłębiałem jako samouk, dzięki zdobytemu poprzez internet rozgłosowi, teraz jestem zapraszany na międzynarodowe konferencje dotyczące ruskiego średniowiecza, słowiańskiej religii, kuchni, obyczajów i folkloru. Wydawana przez wydawnictwo Triglav książka jest dwudziestym drugim tytułem w moim dorobku, w którym znalazło się miejsce także na pozycję w całości poświęconej roli Polski i Litwy w sławnej Bitwie pod Grunwaldem z 1410 roku.

Autor książki „TOPORY WOJÓW PIASTOWSKICH. Bitwa o Ostrów Lednicki”. Urodzony w Wolsztynie woj. Wielopolskie w roku 1977, zginął tragicznie w 2009. Absolwent Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Przez 10 lat prowadził ratownicze badania archeologiczne na trasie budowanych autostrad.

Zainteresowaniami archeologicznymi były: broń wczesnośredniowieczna i słowiańskie miejsca kultu. Był zwolennikiem autochtonicznej teorii w sporze o pochodzenie Słowian! W czasach studenckich uczestniczył osobiście w wielu rekonstrukcjach bitew okresu wczesnego średniowiecza np. Cedynia i był współzałożycielem Drużyny Wojów Słowiańskich „Krak”. Był także działaczem organizacji słowiańskich i uczestnik kongresów wszechsłowiańskich.

Archeolog i muzealnik. Absolwentka i doktorantka na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, adiunkt w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie, członek Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich.

Od ponad 12 lat zajmuje się archeologią eksperymentalną, początkowo związaną wyłącznie z tematyką zielarstwa i chemii roślinnej w pradziejach i średniowieczu, z czasem dodatkową specjalizacją stało się także tkactwo i rekonstrukcje odzieży.

W 2002 roku w wyniku współpracy z redakcją „Wiedzy i Życia” zainteresowała  się problematyką związaną z pożywieniem we wczesnym średniowieczu na terenie zachodniej Słowiańszczyzny, co zaowocowało pierwszym artykułem na ten temat: „Wokół piastowskiego stołu, czyli kulinaria w czasach Bolesława Chrobrego”. Rozwinięciem problematyki i jej uzupełnieniem są liczne prezentacje, wykłady i pokazy popularnonaukowe, organizacja i koordynacja tematycznych imprez międzynarodowych (Dni Dziedzictwa Słowiańskiego).  Aktywny udział w ruchu rekonstruktorskim pozwolił na przeprowadzanie doświadczeń i pokazów w trakcie największych festiwali historycznych, m.in. w Wolinie, Grzybowie, w Moesgard, Borre i  Kernave.

Odkąd sięgam pamięcią zawsze w moim życiu łączyły się dwie pasje - zwierzęta i sztuka. Zwierząt, jak to na wsi zawsze było pod dostatkiem, za to ze sztuką w moich dawnych czasach już tak łatwo nie było. Żeby pokonać tę przeszkodę zapisałam swą babską osobę do wszystkich okolicznych bibliotek, no i stałam się prawdziwym utrapieniem bibliotekarek. Moim ulubionym zajęciem było, co? Kolorowanie czarno - białych ilustracji w przeczytanych książkach. To było jak magnes. Czarno - biała kreskówka wręcz błagała o kolory.

I tak to się wszystko zaczęło. Potem było liceum plastyczne w Krakowie i 10 lat pracy w Pracowni Konserwacji Dzieł Sztuki. Niezapomniana przygoda. Rekonstruowałam uszkodzone nieubłaganą ręką czasu takie dzieła jak XII wieczny ołtarz z kościoła w Bodzentynie, czy XVI wieczne freski Krakera w Jasovie .To prawdziwy uśmiech losu.
Gdzieś po drodze pojawiły się moje dzieci, z nimi całe stosy dziecinnych książeczek, a wraz z nimi wróciły marzenia z dzieciństwa i... Spakowałam kilka ilustracji i wyruszyłam szukać wydawcy.

Pierwszą moją książką była śliczna Bożonarodzeniowa bajeczka o Osiołku i jego szczęśliwej gwieździe wydana przez wyd. Skrzat.

Plastyk, rzeźbiarz, ceramik, grafik, włóczykij. Urodzony w roku 1980 w Szczecinku. Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Koszalinie.

Od najmłodszych lat interesowałem się rysunkiem, dlatego podjąłem decyzję o dalszym kształceniu się w tym kierunku. Po rocznej próbie sił i walki z materią, jako specjalizację wybrałem snycerstwo ale równocześnie uczyłem się rzeźby,  rysunku i malarstwa oraz ceramiki. Z tą ostatnią na długie lata związałem swoje życie zawodowe.

Jeszcze w liceum zająłem się próbą rekonstruowania życia codziennego i rzemiosł  epoki wikingów, co w krótkim czasie przerodziło się w fascynację słowiańszczyzną wczesnego średniowiecza. Interesuję się historią regionu od prehistorii do czasów współczesnych, choć najwięcej czasu poświęciłem okresowi przedchrześcijańskiemu. Proceder ten trwa mniej więcej 10 lat. Zajmuję się, bądź zajmowałem rekonstrukcją ceramiki, rogownictwem, skórnictwem, tkactwem, ciesielką, powroźnictwem i wieloma innymi rzemiosłami związamymi z tym okresem. W międzyczasie udało mi się wykonać parę okopów i pompek, by wreście pracować jako zawodowy ceramik.